De door mij toegepaste psychotherapeutische methodiek integreert uiteenlopende technieken binnen een inter-personeel en lichaamsgericht kader. De technieken zijn gericht op denkpatronen, emoties, gedrag en lichamelijke processen en hebben de integratie ervan tot doel. De keuze en toepassing van deze technieken wordt aangepast aan de klachten, de psychische en lichamelijke gesteldheid van de persoon, de leefomstandigheden, motivatie, het therapeutisch contact, de emotionele draagkracht (structuur) etc. Ook voor kortdurende en eerstelijnsbehandelingen geldt dat de effectiviteit van de behandeling in sterke mate wordt beïnvloed door de kwaliteit van de therapeutische relatie.
De kwaliteit van inter-personele relaties leidt tot de ontwikkeling van adaptieve of disfunctionele representaties (schema’s), die het functioneren van de persoon kunnen beïnvloeden. De omgang met emotionele basisbehoeften van het kind door belangrijke anderen is hierbij cruciaal. (Wetenschappelijk onderbouwd is deze psychodynamische zicht door de hechtingstheorie, infant research (incl. de prenatale ontwikkeling) en modern hersenonderzoek.)
Een veilige therapeutische relatie is zeer belangrijk. De cliënt wordt met respect, empathie en sensitiviteit bejegend. Om de cliënt adequaat in zijn emotionele wereld te begeleiden moet de therapeut over een hoog resonantievermogen beschikken. Dat geldt vooral voor cliënten met een hechtings- en structuurstoornis. Er is aandacht voor overdrachts- en tegenoverdrachtsgevoelens.
In de therapie wordt uitgegaan van onbewuste processen, die door psychische en psychosomatische interventies beïnvloed kunnen worden. Deze kunnen zich o.a. uiten door symptomen en afweermechanismen maar ook door geneeskrachtige dynamische processen.
Bewustwording van gevoelens, gedachten, gedrag, herinneringen, innerlijke beelden, waarnemingen, lichamelijke sensaties (mindfulness), spanning, bewegingsimpulsen etc. is een belangrijke focus. Psycho-educatieve interventies kunnen worden toegepast om het therapeutisch proces te bevorderen.
Lichaam en psyche worden als een geheel beschouwd (zie ook hier). Via lichamelijke interventies kunnen psychische processen worden bevorderd.
De therapeutische behandeling is gericht op de klachten en de hulpvraag van de cliënt. Het behandelplan wordt samen opgesteld en regelmatig geëvalueerd. Afhankelijk van de symptomen wordt gefocust op gedrag, gevoelens of cognities. Er wordt gestreefd naar de integratie van deze psychische functies.
Emoties hebben een belangrijke psychische signaalfunctie. Er is aandacht voor bewustwording, expressie of juist controle van emoties.
Aan cognities wordt met behulp van technieken uit de cognitieve gedragstherapie gewerkt.
Oefenen van nieuw gedrag is belangrijk.
De mens is vanaf het begin van het leven een sociaal wezen en is dus altijd ‘in relatie’ met anderen. Een disfunctionele omgang met de basisbehoefte aan autonomie (afgrenzing) en binding (verbinding) en de manier, waarop mannelijkheid en vrouwelijkheid worden vorm gegeven, leidt vaak tot emotionele en relationele problemen thuis, op het werk of in andere sociale situaties.
Vooral bij mensen met persoonlijkheidsproblematiek is het noodzakelijk om de achtergronden van bepaalde denk-, gevoels- en gedragspatronen (schema’s) te exploreren. Ervaringen uit de kindertijd worden door psychische en lichamelijke interventies in de vorm van herinneringen, enactments of overdrachtsgevoelens geactualiseerd en kunnen vervolgens verwerkt worden. Voor overdrachtsgevoelens geldt: zo weinig als mogelijk, zo veel als nodig. Tegenoverdrachtsgevoelens geven in dit verband in belangrijke mate informatie over de psychische gesteldheid van de cliënt en de dynamiek van de therapeutische relatie.
In therapieën waarin persoonlijkheidsproblematiek een rol speelt kunnen correctieve emotionele ervaringen (‘limited parenting’) belangrijk zijn.
Uitgaand van het neurobiologisch feit dat leren geoptimaliseerd wordt als denk- en gevoelsprocessen betrokken zijn, wordt veel waarde gehecht aan methodieken die ervaringsgericht zijn. Lichaamsgerichte technieken bevorderen over het algemeen ervaring en beleving.
Stressreductie en een gezonde balans van spanning en ontspanning worden door psychische en lichaamsgerichte methoden bevorderd. Dit komt in het functioneren van de HPA-as tot uitdrukking.
Een belangrijk doel is de integratie van psychische en psychosomatische functies. Dit leidt tot herstel van zelfregulatieve functies en bevorderd de stressbestendigheid, de psychische veerkracht, het emotionele contactvermogen en de gehele psychische en lichamelijke gezondheid.